UWAGA! W dniach 16-17.08.2019 Przychodnia Humana Medica Omeda będzie zamknięta. Rejestracja telefoniczna będzie czynna 16.08.2019 do godziny 15.00.

Oddziały szpitalne

Główna

Chirurgia ogólna Laryngologia Ortopedia Chirurgia plastyczna Proktologia
Omeda otrzymała certyfikat jakości ISO 9001:2015 Szczegóły
Jesteśmy Partnerem Strategicznym PZU Zdrowie Szczegóły
Zapraszamy na nasz profil facebook Kliknij tutaj
Telefony:
85 654 53 53
85 743 69 21
+48 600 850 566
Godziny otwarcia:

Pon.-pt.: 8:00-20:00
Sob.: 9:00-13:00

Nasze poradnie

Poradnie współpracujące z nami

Warto wiedzieć

Przyjęcie do Poradni, SzpitalaCo musisz wiedziećPrzyjęcie do Poradni i SzpitalaRodzaje znieczuleńZasady odwiedzin pacjentaUdostępnianie dokumentacji pacjentaJak zapobiegać infekcjomBadania

Porady i artykuły

Porady ogólneChirurgia ogólnaLaryngologiaOrtopediaChirurgia plastycznaProktologiaDietetyka

Dokumenty

Przygotowanie pacjenta do zabiegu Upoważnienie do dostępu do dokumentacji medycznej Wniosek o wydanie dokumentacji Ankieta anestezjologiczna

O nas

Humana Medica OMEDAZarząd i DyrekcjaWyposażenie i sprzętNasze osiągnięcia Galeria

Dietetyka

Pierwsza choroba niezakaźna, która wywołała epidemię: cukrzyca
Pierwsza choroba niezakaźna, która wywołała epidemię: cukrzyca

Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) wskazuje cukrzycę jako jedno z najpoważniejszych zagrożeń XXI wieku. Jest to pierwsza i jak dotąd jedyna choroba niezakaźna, która została uznana przez Organizacje Narodów Zjednoczonych za epidemię naszego wieku.

Śmiertelność osób borykających się z cukrzycą jest z roku na rok większa. Pacjenci, u których zdiagnozowano chorobę żyją zdecydowanie krócej. Według WHO w 2030 roku pod względem ilości zgonów cukrzyca będzie plasowała się na 7 miejscu. W Polsce odsetek chorych w dorosłej populacji wynosi trzy miliony zdiagnozowanych pacjentów i jest wyższy niż europejska średnia. To dane ekspertów przedstawione podczas konferencji w Narodowym Instytucie Zdrowia Publicznego (PZH) w ubiegłym roku w Warszawie.

Stanem poprzedzającym cukrzycę jest etap przedcukrzycowy. W Polsce lekarze zakwalifikowali do niego ponad 5 milionów pacjentów w wieku 20-79 lat - to aż 18 proc. populacji. Każdego roku u 2 do 10 proc. osób z tej grupy rozwija się cukrzyca typu 2.

- W populacji powyżej 65 roku życia cukrzyca dotyka 25 - 30 % pacjentów i co ciekawe objawy hiperglikemii u chorych w tej grupie mogą mieć mniejsze nasilenie niż u młodszych osób, co może powodować opóźnienie rozpoznania choroby. Czas życia osób chorujących na cukrzyce jest o 7 lat krótszy w stosunku osób bez cukrzycy. Pacjenci z cukrzycą typu 1 żyją 15 - 20 lat krócej – mówi Jadwiga Peczyńska, diabetolog z Humana Medica Omeda w Białymstoku.

Czy możemy zapobiec i opóźnić rozwój cukrzycy?
- Obecnie nie istnieje żadna skuteczna i wprowadzona do praktyki klinicznej metoda zapobiegania cukrzycy typu 1 zarówno w populacji ogólnej, jak i u osób z grup ryzyka – dodaje specjalistka z Omedy.

Inaczej jest w przypadku rozpoznania cukrzycy typu 2 . Jest to choroba, której można zapobiegać lub opóźniać jej wystąpienie poprzez zdrowy styl życia. Trzeba pamiętać, że najważniejszymi czynnikami ryzyka cukrzycy typu 2 są:

  • wiek,
  • nadwaga,
  • otyłość,
  • brak aktywności fizycznej.


W prewencji cukrzycy należy dążyć do zmniejszenia masy ciała (korzyści odnosimy już przy umiarkowanej redukcji od 5 do 7% aktualnej masy ciała). Podobnie jest z wysiłkiem fizycznym. Udowodniono, że umiarkowana aktywność, ale regularna (5 razy w tygodniu) wiąże się z obniżeniem ryzyka zachorowania na cukrzycę typu 2. Ważne jest również wykonywanie badań przesiewowych w kierunku cukrzycy (pomiar w laboratorium cukru na czczo lub 2 godz. po obciążeniu 75g glukozy) u osób, które są w grupie zwiększonego ryzyka. Badanie należy przeprowadzić raz w ciągu 3 lat u każdej osoby powyżej 45. roku życia.

Ponadto, niezależnie od wieku, badanie to należy wykonać co roku u następujących osób:

  • z nadwagą lub otyłością,
  • z cukrzycą występującą w rodzinie (rodzice lub rodzeństwo),
  • mało aktywnych fizycznie,
  • u osób, u których poprzednio stwierdzono stan przedcukrzycowy, czyli stężenie glukozy na czczo od 100 do 125 mg% (5,6–6,9 mmol/l) lub nieprawidłowy wynik testu obciążenia 75 g glukozy: stężenie glukozy od 140 do 199 mg% (7,8–11,1mmol/l,
  • u kobiet z przebytą cukrzycą ciążową
  • u kobiet, które urodziły dziecko o masie ciała >4kg,
  • u osób z nadciśnieniem tętniczym,
  • u osób, które przeszły zawał serca lub udar mózgu

Warto także pamiętać, że typowe objawy tej choroby, takie jak: wzmożone pragnienie, oddawanie dużych ilości moczu, w tym także w nocy, osłabienie i wzmożona senność - mogą się nie pojawiać, zwłaszcza gdy stężenie glukozy nie jest zbyt duże.

 

Gluten a choroba Hashimoto
Gluten a choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto czyli przewlekłe limfocytarne zapalenie tarczycy należy do najczęstszych schorzeń autoimmunizacyjnych tarczycy i jest główną przyczyną niedoczynności tego gruczołu we wszystkich grupach wiekowych. Jednym  z największych problemów  w chorobie Hashimoto jest postępujący przyrost masy ciała, pomimo stosowanego leczenia i diety. Czy można temu zapobiec?

Choroba Hashimoto może występować w każdym wieku i na każdej szerokości geograficznej, ale szczególnie często dotyczy starszych kobiet, zamieszkałych na terenach gdzie występuje duże stężenie jodu Największą zachorowalność obserwuje się pomiędzy 45 a 65 rokiem życia. kobiety chorują 5-10-krotnie częściej niż mężczyźni.

Biorąc pod uwagę etiopatogenezę autoimmunizacyjnego zapalenia tarczycy należy pamiętać o możliwości współistnienia z innymi chorobami o podłożu autoimmunologicznym takimi jak: stwardnienie rozsiane (SM), zespół przewlekłego zmęczenia, choroba Gravesa-Basedowa, cukrzyca insulinozależna, reumatoidalne zapalenie stawów, toczeń czy też w końcu celiakia.  

- Celiakia zwana chorobą trzewną to trwająca całe życie immunologiczna choroba o podłożu genetycznym, charakteryzująca się nietolerancją glutenu, białka zapasowego zawartego w zbożach (pszenicy, życie, jęczmieniu, owsie). Działający toksycznie gluten prowadzi do zaniku kosmków jelita cienkiego. W efekcie toksycznego działania glutenu wchłanianie pokarmu jest upośledzone, co prowadzi do wystąpienia różnorodnych objawów klinicznych. Badania epidemiologiczne potwierdzają występowanie celiakii u 1% populacji, także w Polsce. Celiakia częściej jest rozpoznawana  w grupie pacjentów z niedoczynnością tarczycy, dotyczy 8,6% pacjentów z chorobą Hashimoto. Nie jest to jednak wskazaniem do stosowania diety z wykluczeniem glutenu  u wszystkich pacjentów z  autoimmunizacyjnym zapaleniem tarczycy – mówi dr hab. n. med. Anna Popławska- Kita z Kliniki Endokrynologii, Diabetologii i Chorób Wewnętrznych UMB,  współpracująca z białostockim centrum medycznym Humana Medica Omeda.

Jednym  z największych problemów  w chorobie Hashimoto jest przyrost masy ciała, pomimo stosowanego leczenia. Pacjenci poszukują „ratunku” w internecie, gdzie natrafiają na mnóstwo informacji o diecie w chorobie Hashimoto z zaleceniem przejścia na dietą bezglutenową. Wyniki ankiety przeprowadzonej na ponad tysiącu osób w USA pokazują, że aż 60 proc. respondentów uważa dietę bezglutenową za lepszą dla ciała i umysłu. Większość z nich stwierdziła, że poprzez rezygnację z glutenu można osiągnąć lepsze trawienie, wspomóc układ pokarmowy, zdrowo stracić na wadze, mieć więcej energii, niższy cholesterol oraz silniejszy układ odpornościowy.

Wbrew, rozpowszechnianej w pseudonaukowych publikacjach opinii, gluten nie jest szkodliwy dla zdrowia i nie powoduje przyrostu masy ciała. Występuje w wielu produktach pełnoziarnistych oferujących bogactwo witamin, minerałów i błonnika, które są kluczowe dla zdrowej diety. Zrównoważone ilości glutenu w diecie poprawiają poziom trójglicerydów i ciśnienie tętnicze krwi. Gluten wspomaga także utrzymanie prawidłowej mikroflory w przewodzie pokarmowym, co pozwala zmniejszyć stany zapalne i reguluje przemianę materii. Jednocześnie wyeliminowanie glutenu z diety skutkuje zwiększeniem ilości produktów z wysokim indeksem glikemicznym, zawierających tłuszcz czy cukier, co w efekcie  prowadzi do przyrostu masy ciała. „Bezglutenowy” nie znaczy automatycznie „niskokaloryczny” czy „zdrowy”.

W produktach tego typu może znajdować się więcej cukru i kalorii, aby zrekompensować niewyrazisty smak, jeśli używany jest produkt zastępczy. Niektóre makarony bezglutenowe zawierają więcej węglowodanów niż zwykłe. Poza tym produkty bezglutenowe zwykle mają mniejszą ilość błonnika. Brak ostrożności w stosowaniu diety bezglutenowej może doprowadzić do niedoborów witaminy B, wapnia, żelaza, cynku czy magnezu.  Badania naukowe potwierdzają, że osoby spożywające trzy porcje pełnych ziaren dziennie mają o 30 proc. mniejsze ryzyko zachorowania na cukrzycę typu 2. Odpowiednie połączenie węglowodanów zawartych właśnie w produktach pełnoziarnistych, to najlepszy sposób na poprawę przemiany materii i kontrolę masy ciała.

Pacjenci z rozpoznaną chorobą Hashimoto, nadwagę i otyłość utożsamiają z niedoczynnością tarczycy. Należy jednak pamiętać, że w przypadku potwierdzenia prawidłowego stężenia hormonów tarczycy, należy poszukiwać innych przyczyn przyrostu masy ciała. Dotyczy to różnych zaburzeń hormonalnych przebiegających z otyłością takich jak hiperkortyzolemia czy insulinnoporność.

- U osób z otyłością, zwłaszcza po potwierdzeniu insulinoporności, należy najczęściej wykluczyć z diety produkty z wysokim indeksem glikemicznym, między innymi mąkę pszenną. Nie należy tego jednak utożsamiać z dietą bezglutenową. Zaleca się bowiem produkty zbożowe z mąki żytniej, orkiszowej, czy też gryczanej – mówi dr. hab. n.med. Anna Popławska-Kita

Reasumując, należy podkreślić, że większe ryzyko wystąpienia nietolerancji glutenu u osób z chorobą Hashimoto, powinno skutkować przeprowadzeniem diagnostyki serologicznej i morfologicznej w kierunku celiakii u osób z objawami klinicznymi nietolerancji glutenu, a nie do obligatoryjnego stosowania diety bezglutenowej.

Dieta, która wspomaga leczenie urazów

Choć świadomość Polaków na temat roli właściwej diety w życiu w ciągu ostatnich lat systematycznie rośnie, wielu z nas wciąż nie zdaje sobie sprawy, na jak wiele aspektów oddziałuje nasze odżywianie. Jak się bowiem okazuje, prawidłowo zbilansowany jadłospis wpływa m. in. na proces gojenia ran. Dlatego też warto o nim pomyśleć już na kilka miesięcy przed planowanym zabiegiem ortopedycznym.

„Jesteś tym, co jesz” – to zdanie większość z nas słyszała już wielokrotnie. I wbrew pozorom nie jest to tylko często powtarzany truizm – odżywanie bowiem wpływa na niemal każdy aspekt naszego życia.

- Stan zdrowia wynikający ze sposobu żywienia danej osoby i w konsekwencji możliwości wykorzystania składników odżywczych przez organizm pozwala wyeliminować wiele chorób, a jednocześnie m. in. przyspiesza proces gojenia się ran powstałych w wyniku zabiegu ortopedycznego – wyjaśnia Marta Szałwińska, dietetyk z Humana Medica Omeda w Białymstoku.

Co więcej, źle zbilansowany jadłospis nie tylko nie wspomaga całego procesu, ale może wręcz powodować trudności w rekonwalescencji oraz osłabiać naszą odporność, zwiększając tym samym ryzyko występowania zakażeń.

- O właściwym żywieniu warto zatem pomyśleć już na kilka tygodni czy wręcz miesięcy przed planowaną operacją – dodaje specjalista z Humana Medica Omeda.

Pamiętajmy przy tym, że dieta przed zabiegiem powinna przede wszystkim być zdrowa i prawidłowo zbilansowana. Muszą się w niej znaleźć wszystkie niezbędne składniki odżywcze, czyli białka, tłuszcze, węglowodany, witaminy i minerały w odpowiednich proporcjach i ilościach.

W praktyce oznacza to, że do naszego jadłospisu powinniśmy włączyć m. in. pełnowartościowe białko pochodzące z chudego mięsa, ryb, jajek oraz mleka i produktów mlecznych. Składnik ten jest bowiem nie tylko substratem do odbudowy tkanek, ale również stanowi niezbędny element prawidłowego funkcjonowania układu odpornościowego.

- Z całą pewnością przed zaplanowaną operacją nie możemy zapominać o produktach będących źródłem wielonienasyconych tłuszczów z rodziny omega-3, które wspierają funkcjonowanie układu odpornościowego i leczenie chorób zwyrodnieniowych stawów – podpowiada Marta Szałwińska.

I dodaje: Znajdziemy je m. in. w tłustych rybach morskich (takich, jak łosoś, śledź czy makrela), owocach morza, oleju rzepakowym, siemieniu i oleju lnianym, orzechach włoskich oraz w migdałach.

Na nasz późniejszy proces rekonwalescencji zdecydowanie korzystnie wpłynie również jedzenie dużej ilości warzyw i owoców. Warto wręcz uczynić z nich podstawę naszego jadłospisu, dodając je do każdego posiłku, by w konsekwencji spożyć ich przynajmniej 5 porcji (zawierających ok. 100 g) dziennie. Dlaczego to takie ważne?

- Warzywa i owoce dostarczają nam witamin o działaniu przeciwutleniającym (C, E, beta-karoten), chroniących nasze komórki przed działaniem szkodliwych wolnych rodników. Co więcej, witamina C wspiera również syntezę kolagenu, czyli białka budującego m.in. ścięgna, skórę oraz chrząstki stawowe – zauważa dietetyk Humana Medica Omeda.

Na koniec warto zaś wspomnieć o dość powszechnym problemie, jakim jest nadwaga i otyłość obciążające stawy. Co oczywiste, zmiana nawyków żywieniowych może przyczynić się do zmniejszenia masy ciała i jednocześnie zminimalizować ryzyko występowania dolegliwości ortopedycznych. Jednocześnie musimy jednak pamiętać o tym, że intensywne odchudzanie nie jest wskazane tuż przed ewentualnym zabiegiem, bowiem może pogorszyć stan odżywienia organizmu i w konsekwencji opóźnić gojenie się ran.

Pozbywanie się zbędnych kilogramów przed operacją powinno zatem każdorazowo być skonsultowane z lekarzem i przeprowadzane pod okiem wykwalifikowanego dietetyka, który zadba o to, by cały proces przebiegał w odpowiednim tempie.

Źródło: Newseria LifeStyle

Skontaktuj się z nami

Dane teleadresowe

ul. Fabryczna 39
15-482 Białystok


Omeda
85 654 53 53, 85 743 69 21
+48 600 850 566
lp.ademo@oruib

Stomatologia
85 664 20 00, 85 654 34 69

Rehabilitacja
85 653 77 84

Rejestracja pacjentów:

Pon.-pt.: 8:00-20:00
Sob.: 9:00-13:00

PROJEKT NR: WND-POIG.08.02.00-20-030/13
NAZWA PROJEKTU: Wdrozenie systemu informatycznego B2B w HUMANA MEDICA OMEDA Sp. z o.o.
Projekt wspolfinansowany przez Unie Europejska ze srodkow Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.